Trzy miesiące temu, na samym początku lutego, po pogodowo „ciężkim” styczniu pisałem, że „zapowiedzi pogodowe dalej nie są optymistyczne”, ale miałem nadzieję na „lepszy” luty. Niestety, zima nie odpuściła i budownictwo, razem z cementem, po dwóch miesiącach notowało rekordowo słabe wyniki. Marzec wlał trochę optymizmu w „budowlane serca”, ale z niepokojem będziemy odrabiać straty, aby zbliżyć się do wyników – przecież niezbyt dobrych – roku ubiegłego.
Coraz mniej odważnych, aby prognozować wyniki całego roku – optymizm z początku roku szybko wyparował i dzisiaj liczymy się z tym, że bieżący rok może się zamknąć nawet 2-procentowym spadkiem w porównaniu do słabego roku 2025.
Powodów do obaw jest bardzo dużo – proponuję z uwagą przeczytać relację ze spotkania prasowego Stowarzyszenia Producentów Cementu, które odbyło się 15 kwietnia. Przede wszystkim import, który w tym roku może przekroczyć 2 mln ton. Jak można konkurować z producentami cementu spoza UE, jeśli nasze cementownie na zakup uprawnień do emisji CO2 tylko w ciągu jednego roku wydają ponad 200 mln złotych? 
Mocno liczymy na to, że system CBAM, regulujący przepływ towarów z uwzględnieniem różnic w obciążeniach klimatycznych, będzie szczelny i konkurencyjnie przynajmniej częściowo wyrówna szanse uczestników rynku.